poker

Na koniec z tłumu wyskoczył mały rycerz, cały w szmelcowanej zbroi, i krzyknął:
– Gdzie wojewoda wileński?
– Tu! – rzekł Charłamp ukazując na ciało leżące na sofie.
Pan Wołodyjowski spojrzał i rzekł:
– Nie żyje!
poker texas holdem – Nie żyje! nie żyje! – poszedł głos z ust do ust. – Nie żyje zdrajca i sprzedawczyk!
– Tak jest – rzekł ponuro Charłamp. – Ale jeśli sponiewieracie ciało jego i na szablach je rozniesiecie,
źle uczynicie, bo Najświętszej poker texas holdem Panny przed skonem wzywał i jej konterfekt w ręku
dzierży!
Słowa te wielkie uczyniły wrażenie. Krzyki umilkły.
Natomiast żołnierze poczęli się zbliżać, obchodzić sofę i przypatrywać się nieboszczykowi.
Ci, którzy mieli poker texas holdem latarnie, świecili mu nimi w oczy, a on leżał olbrzymi, posępny, z hetmańskim
majestatem w twarzy i zimną powagą śmierci.
Żołnierze przychodzili kolejno, a między nimi i starszyzna. Zbliżył się więc Stankiewicz i
dwaj titan poker Skrzetuscy, i Horotkiewicz, i Jakub Kmicic, i Oskierko, i pan Zagłoba.
– Prawda jest!... – rzekł cichym głosem pan Zagłoba, jakby bał się zbudzić księcia. – Najświętszą
Pannę w rękach trzyma i blask mu od niej na lica pada...
poker texas hold em To rzekłszy zdjął kołpak z głowy. W tej chwili uczynili to wszyscy inni. Nastało milczenie
pełne szacunku, które przerwał wreszcie Wołodyjowski.
– Ach! – rzekł – już on na sądzie bożym i ludzie nic do niego nie mają!
Tu zwrócił się do Charłampa:
– Lecz ty, nieszczęśniku, czemuś to dla niego ojczyzny i pana odstąpił?
– Dawajcie go sam!.

strona 1033poprzednia strona
strona 1035 kolejna strona
czas na poker

poker