poker

Przeor przeżegnał działo i wskazał je księdzu Dobroszowi, a ów rękawy zakasał i począł je
rychtować w lukę pomiędzy dwoma budynkami, w której wichrzyło się kilkunastu jeźdźców, a
pomiędzy nimi oficer z rapierem w ręku. Długo celował ksiądz celeb poker Dobrosz, bo chodziło o jego reputację.
Wreszcie wziął lont i przytknął do zapału.
Huk wstrząsnął powietrzem i dym widok zasłonił. Po chwili jednak wiatr go rozniósł. W luce
między budynkami nie było już ani jednego jeźdźca. Kilku wraz z poker texas hold em końmi leżało na ziemi, inni
pierzchli.
Zakonnicy zaczęli śpiewać na murach. Trzask zapadających się budynków przy Świętej Barbarze
wtórował pieśni. Uczyniło się ciemniej, jeno nieprzejrzane roje iskier, wypchniętych w
górę upadkiem belek, poker wzbiły się w powietrze.
Trąby znów zagrały w szeregach Wrzeszczowicza, lecz odgłos ich począł się oddalać. Pożar
dogasał. Ciemność ogarniała podnóże Jasnej Góry. Tu i owdzie ozwało się rżenie koni, ale coraz
dalsze, słabsze. Wrzeszczowicz bambapoker cofał się ku Krzepicom.
Ksiądz Kordecki ukląkł na murze.
– Mario! Matko Boga Jedynego! – rzekł silnym głosem – spraw, aby ten, który po nim nadejdzie,
oddalił się również ze wstydem i próżnym gniewem w duszy.
Gdy tak się modlił, chmury poker texas hold em nagle przerwały się nad jego głową i jasny blask miesiąca pobielił
wieże, mury, klęczącego przeora i zgliszcza spalonych przy Świętej Barbarze budowli.

KONIEC ROZDZIAŁU
ROZDZIAŁ XIV
Następnego dnia spokój zapanował pod stopami Jasnej Góry, z czego korzystając zakonnicy
tym gorliwiej zajęli się przygotowaniem do obrony.

strona 738poprzednia strona
strona 740 kolejna strona
czas na poker

poker